Testrapport private lease Peugeot 208

Ik dacht dat ik gek werd. Eerst verdenk ik de verkoper ervan een geintje te hebben uitgehaald. Hij zegt van niet. Dus ga ik op zoek naar de Bananasplitcamaera's van Frans Bauer. En ten slotte kijk ik achterop het stuurwiel of er niet toevallig ‘Fischer Price’ op staat. Maar nee, het is echt. Een geniale Fransoos heeft bedacht om standaard een stuurtje uit een KART in de nieuwe 208 te monteren. Goed denkwerk Francois!



De lol die dat kleine stuurtje met zich meebrengt, is kenmerkend voor de hele 208. Kleiner en lichter dan zijn voorganger betekent een rijgedrag dat erg dicht in de buurt komt van de oude 206. Zo wendbaar als kwikzilver dus. Wat zich weer vertaalt in verdwaasd opkijkende medeweggebruikers. Zie je niet vaak, een waanzinnig geworden Peugeot bestuurder op het klaverblad.Ongeveer net zo spastisch lachend als toen ik de eerste keer ging afrekenen bij mijndomeinauto. Ongelooflijk veel waar voor m’n euro.

Vergeleken met dat andere 3-cilinder bommetje uit onze stal, de Clio, is de 208 wat rustiger. Logisch ook, want de Clio is voorzien van een turbocompressor, de 208 niet. Ergo: de Clio reageert wat anders op het gaspedaal. Beetje vertraging en daarna een behoorlijke zwieper in de rug. De Peugeot reageert wel directer, maar minder explosief. Het is maar net wat je prettig vindt.

De Franse firma Peugeot stond vroeger bekend om haar haarfijne ondersteltechniek. En wel met de bijzonderheid dat een uitmuntende wegligging gecombineerd werd met uitmuntend comfort. In tegenstelling tot menige Duitser, die uitmuntende wegligging om één of andere reden altijd weer moest combineren met een niersteenvergruizend hard onderstel. De laatste jaren is die familietraditie op de achtergrond geraakt. Het werd harder, maar niet beter. Met weemoed dachten we wel eens terug aan de 205, 206 en 406. Allemaal heerlijke rij-ijzers met een flinke dosis Fransch Comfort in den wielen. Welnu, goed nieuws: de 208 voldoet weer volledig aan die oude traditie: comfort en wegligging zijn weer op waarlijk miraculeuze wijze met elkander gecombineerd.


Een klein stuurwiel geeft je gevoelsmatig veel meer controle over de auto. Precies juist bekrachtigd, niet te zwaar en niet te licht. Een bocht nemen was in jaren niet zo leuk. Geeft je te denken waarom alle andere auto’s eigenlijk met zo’n grote stuurhoepel zijn uitgerust. Gewenning? ‘Zo is het nu eenmaal’? ‘Nooit over nagedacht’ ‘Tja, nu je het zegt’ ? Anyway, het lijkt me duidelijk, als je een groot stuur wil, koop je voortaan maar een vrachtauto. De toekomst is aan de kleine stuurtjes!

Dees Peugeot zorgt voor heul veul lol. Dat betekent heel veel blije papa's, met plots weer pret in handen. En vlak mama niet uit natuurlijk. Na al die tinten grijs was ze wel weer eens toe aan een verzetje. Allemaal prima voor elkaar nu, dankzij dat geniale kartstuurtje!

De Autotestert